جهت پاسخگویی به شکایات احتمالی اقدام به راه اندازی واحد "صدای مشتری" نموده ایم.
ساخت آلاچیق یا پرگولا یکی از بهترین روشها برای تبدیل حیاط، باغ، تراس یا روفگاردن به فضایی کاربردی و دلنشین است. بااینحال، انتخاب میان آلاچیق و پرگولا فقط به ظاهر آنها محدود نمیشود. میزان سایه موردنیاز، شرایط آبوهوایی، متراژ محوطه، نوع کاربری، بودجه، جنس زیرسازی و کیفیت چوب، همگی بر نتیجه نهایی تأثیر میگذارند.
ترمووود به دلیل پایداری ابعادی، ظاهر طبیعی و قابلیت استفاده در فضای باز، یکی از متریالهای محبوب برای اجرای این سازههاست. اما حتی بهترین ترمووود نیز در صورت طراحی یا نصب نادرست، نمیتواند عملکرد مطلوبی داشته باشد. بنابراین پیش از سفارش باید بدانید آلاچیق و پرگولا چه تفاوتی دارند، چه نوع ترمووودی برای آنها مناسبتر است و هنگام طراحی و اجرا باید به چه نکاتی توجه کرد.
در میان متریالهای موجود، چوب ترمو به دلیل ظاهر طبیعی، پایداری ابعادی و سازگاری با طراحی محوطه، یکی از گزینههای پرکاربرد برای ساخت آلاچیق و پرگولاست.
آلاچیق و پرگولا ممکن است در نگاه اول شبیه به هم باشند، اما از نظر ساختار، میزان پوشش، کاربری و فضای موردنیاز تفاوت دارند. انتخاب اشتباه میتواند باعث شود سازه نهایی با نیاز واقعی شما هماهنگ نباشد.
برای مثال، فردی که به دنبال فضای نشیمن چهارفصل و محافظت بیشتر در برابر آفتاب و باران است، احتمالاً با یک پرگولای کاملاً مشبک به نتیجه مطلوب نمیرسد. از طرف دیگر، ساخت یک آلاچیق بزرگ در حیاط کوچک ممکن است فضای رفتوآمد را محدود کند و محوطه را شلوغ نشان دهد.
شرایط اقلیمی نیز اهمیت زیادی دارد. سازهای که در منطقه گرم و خشک اجرا میشود، با سازه مناسب مناطق مرطوب و پربارش یکسان نیست. میزان تابش مستقیم خورشید، بارندگی، رطوبت، باد و حتی بار برف باید در طراحی سقف، زیرسازی و اتصالات در نظر گرفته شود.
به همین دلیل، اولین قدم برای انتخاب صحیح، شناخت تفاوت آلاچیق و پرگولا و مشخص کردن نوع استفاده از فضای باز است.
آلاچیق ترمووود سازهای مستقل یا نیمهمستقل است که معمولاً سقف کاملتر، ستونهای مشخص و فضای نشیمن تعریفشده دارد. این سازه میتواند در باغ، حیاط، محوطه ویلا، کنار استخر یا فضای سبز اجرا شود.
آلاچیق بیشتر برای افرادی مناسب است که میخواهند فضایی ثابت برای استراحت، دورهمی، پذیرایی یا صرف غذا در فضای باز داشته باشند. در طراحی آن میتوان از مبلمان فضای باز، نورپردازی، پرده، شیشه، باربیکیو یا حتی تجهیزات گرمایشی استفاده کرد.
آلاچیق انتخاب مناسبی برای فضاهایی است که وسعت کافی دارند و قرار است یک فضای نشیمن مشخص در آنها ایجاد شود. باغهای شخصی، حیاط ویلا، محوطه مجتمعهای اقامتی و فضاهای کنار استخر از رایجترین محلهای اجرای آلاچیق هستند.
در خانههایی که اعضای خانواده زمان زیادی را در فضای باز میگذرانند، آلاچیق میتواند بهعنوان بخشی از فضای زندگی مورد استفاده قرار گیرد. اضافه کردن آشپزخانه فضای باز، میز غذاخوری یا فضای باربیکیو نیز کاربری آن را افزایش میدهد.
مهمترین مزیت آلاچیق، ایجاد پوشش بیشتر در برابر تابش خورشید و بارندگی است. البته میزان این محافظت به نوع سقف و طراحی دیوارهها بستگی دارد.
آلاچیق همچنین حریم بیشتری نسبت به پرگولا ایجاد میکند. در صورت نیاز میتوان بخشی از اطراف آن را با لوور چوبی، شیشه یا پرده پوشاند. این ویژگی برای محوطههایی که دید مستقیم همسایه دارند، اهمیت بیشتری پیدا میکند
برای پوشاندن بخشی از دیوارهها و افزایش حریم خصوصی نیز میتوان از ترمو وال یا لوورهای عمودی چوبی استفاده کرد، بدون آنکه ارتباط سازه با فضای باز کاملاً از بین برود..
ظاهر طبیعی ترمووود نیز باعث میشود آلاچیق بهخوبی با فضای سبز، نمای ویلا و عناصر محوطهسازی هماهنگ شود.
پرگولا سازهای سبکتر با ستونها و تیرهای افقی است که معمولاً سقفی مشبک، تیغهای یا نیمهباز دارد. هدف اصلی آن ایجاد سایه نسبی، تعریف یک محدوده و افزایش زیبایی محوطه است.
پرگولا میتواند بهصورت مستقل در فضای باز ساخته شود یا به دیوار ساختمان متصل باشد. این سازه برای تراس، روفگاردن، مسیرهای باغ، فضای کنار استخر و حیاطهای کوچک مناسب است.
در برخی طرحها از گیاهان رونده روی پرگولا استفاده میشود. ترکیب ترمووود با گیاهان سبز، فضای طبیعی و آرامشبخشی ایجاد میکند؛ البته باید رشد گیاه، رطوبت سطح و امکان نگهداری دورهای نیز در طراحی در نظر گرفته شود.
آلاچیق معمولاً سقف کاملتر و ساختار بستهتری دارد، درحالیکه سقف پرگولا اغلب مشبک یا لووردار است. آلاچیق بیشتر شبیه یک فضای نشیمن مستقل طراحی میشود، اما پرگولا بخشی از محوطهسازی و معماری فضای باز است.
از نظر بصری نیز پرگولا معمولاً سبکتر، سادهتر و مینیمالتر دیده میشود. به همین دلیل در معماری مدرن، تراسها و روفگاردنها کاربرد زیادی دارد.
اگر هدف شما ایجاد فضای نشستن، پذیرایی و استفاده طولانیمدت است، آلاچیق انتخاب مناسبتری محسوب میشود. اما اگر به سایه محدود، زیباسازی محوطه یا تعریف فضای کنار استخر نیاز دارید، پرگولا گزینه انعطافپذیرتری است.
پرگولا همچنین برای فضاهای کوچک مناسبتر است؛ زیرا معمولاً حجم بصری کمتری دارد و مانع ورود نور طبیعی نمیشود.
هزینه اجرای هر دو سازه به ابعاد، نوع طراحی، مقدار ترمووود، زیرسازی و پوشش سقف وابسته است. بااینحال، پرگولاهای ساده به دلیل ساختار سبکتر و مصرف کمتر متریال معمولاً هزینه کمتری نسبت به آلاچیقهای کامل دارند.
البته پرگولای مجهز به لوور متحرک، سقف جمعشونده، نورپردازی و تجهیزات هوشمند ممکن است از یک آلاچیق ساده گرانتر باشد. بنابراین نمیتوان تنها بر اساس نام سازه درباره هزینه آن قضاوت کرد.
پاسخ این سؤال به کاربری و ویژگیهای فضای شما بستگی دارد. هیچکدام بهصورت مطلق بهتر نیستند و انتخاب نهایی باید براساس نیاز واقعی انجام شود.
| معیار انتخاب | آلاچیق ترمووود | پرگولای ترمووود |
| میزان سایه | زیاد | متوسط و قابل تنظیم |
| محافظت در برابر باران | بیشتر | محدود، مگر با پوشش تکمیلی |
| فضای موردنیاز | بیشتر | کمتر |
| نوع کاربری | نشیمن، پذیرایی و استراحت | سایهبان و زیباسازی |
| حجم ظاهری | سنگینتر و مشخصتر | سبکتر و مینیمال |
| مقدار متریال مصرفی | معمولاً بیشتر | معمولاً کمتر |
| محل مناسب | باغ و حیاط بزرگ | تراس، روفگاردن و کنار استخر |
برای فضای نشیمن خانوادگی و استفاده طولانیمدت، آلاچیق انتخاب منطقیتری است. اگر هدف اصلی ایجاد سایه محدود و حفظ باز بودن محوطه باشد، پرگولا عملکرد بهتری دارد.
در برخی پروژهها میتوان این دو ایده را ترکیب کرد؛ برای مثال، یک پرگولا با بخشی از سقف کامل و بخشی مشبک طراحی شود. این راهکار امکان کنترل نور، سایه و بارندگی را افزایش میدهد.
ترمووود چوبی است که طی فرایند کنترلشده حرارتی، بخشی از رطوبت و ترکیبات ناپایدار آن کاهش پیدا میکند. این فرایند موجب بهبود پایداری ابعادی چوب و کاهش واکنش آن نسبت به تغییرات رطوبت میشود.
بااینحال، همه محصولات ترمووود کیفیت یکسانی ندارند. گونه چوب، کلاس فرآوری، ضخامت، سلامت پروفیل و شیوه نگهداری محصول قبل از نصب باید بررسی شود. هنگام خرید، محصولاتی مانند ترمو وود فنلاندی معمولاً به دلیل کنترل دقیق فرایند حرارتی، ثبات کیفیت و مشخصات فنی قابلبررسی مورد توجه قرار میگیرند.
چوب کاج از رایجترین گزینهها برای ساخت نما، لوور، سقف و بخشهای دکوراتیو آلاچیق و پرگولاست. وزن مناسب، بافت طبیعی و دسترسی به پروفیلهای متنوع از مزایای آن محسوب میشود.
زبانگنجشک یا چوبهای متراکمتر معمولاً برای قسمتهایی که تحت فشار یا رفتوآمد بیشتری قرار دارند، انتخاب میشوند. برای مثال، در کفپوش یا دکینگ فضای باز میتوان از گونههای متراکمتر استفاده کرد.
انتخاب گونه چوب باید براساس محل مصرف انجام شود. چوب مناسب سقف و دیواره لزوماً بهترین گزینه برای کف یا اجزای باربر نیست.
دو عنوان رایج در دستهبندی ترمووود عبارتاند از:
• Thermo-S
• Thermo-D
کلاس Thermo-S بیشتر با هدف افزایش پایداری ابعادی تولید میشود. کلاس Thermo-D علاوه بر پایداری، دوام بیشتری برای کاربردهای بیرونی دارد و معمولاً برای نمای خارجی، پرگولا، آلاچیق و محوطهسازی انتخاب مناسبتری است.
البته کلاس حرارتی تنها معیار کیفیت نیست. فرآیند تولید، گونه چوب، نحوه خشککردن، شرایط انبارداری و اجرای صحیح نیز بر طول عمر محصول تأثیر دارند.
ابعاد پروفیل باید متناسب با محل استفاده، فاصله زیرسازی و فشار واردشده انتخاب شود. پروفیلهای نازک برای بخشهای دکوراتیو مناسباند، اما نباید بدون محاسبه در قسمتهای باربر استفاده شوند.
برای سقف و دیواره میتوان از پروفیلهای نما یا لوور استفاده کرد. در قسمت کف نیز پروفیل دکینگ با شیار و ضخامت مناسب کاربرد دارد.
هرچه فاصله بین نقاط اتصال بیشتر باشد، احتمال تاببرداشتن یا تغییر شکل پروفیل افزایش مییابد. به همین دلیل فاصله زیرسازی باید براساس ابعاد چوب و توصیه فنی مجری تعیین شود.
انتخاب سازه نباید فقط براساس تصاویر پروژههای دیگر انجام شود. ممکن است یک طرح در ویلایی بزرگ زیبا باشد، اما برای تراس کوچک یا اقلیم مرطوب مناسب نباشد.
پیش از طراحی باید مشخص شود که سازه برای چه کاری ساخته میشود. آیا قرار است فقط سایه ایجاد کند یا فضای پذیرایی و دورهمی باشد؟ آیا قرار است میز غذاخوری، مبلمان، باربیکیو یا آشپزخانه فضای باز در آن قرار گیرد؟
پاسخ به این پرسشها بر ابعاد، نوع سقف، ارتفاع، تعداد ستونها و میزان محصور بودن سازه تأثیر میگذارد.
اندازهگیری دقیق محل اجرا یکی از مهمترین مراحل پروژه است. فاصله از ساختمان، مسیر رفتوآمد، محل باز شدن درها، موقعیت درختان، جهت دید و فضای موردنیاز برای مبلمان باید مشخص شود.
در حیاطهای کوچک بهتر است از طرحهای سبکتر و پرگولاهای متصل به ساختمان استفاده شود. در باغ یا ویلای بزرگ میتوان آلاچیق مستقل با فضای نشیمن کامل طراحی کرد.
در مناطق مرطوب، زهکشی مناسب، گردش هوا و استفاده از اتصالات مقاوم در برابر خوردگی اهمیت زیادی دارد. چوب نباید با خاک یا آب جمعشده تماس مستقیم داشته باشد.
در مناطق گرم و آفتابی، جهت قرارگیری لوورها و استفاده از پوشش مقاوم در برابر اشعه فرابنفش اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در مناطق سرد یا پربرف نیز بار واردشده به سقف، شیب پوشش و مقاومت زیرسازی باید توسط متخصص بررسی شود.
اگر به سایه کامل نیاز دارید، سقف مشبک بهتنهایی مناسب نیست. در این شرایط میتوان از پلیکربنات، شیشه، پوشش پارچهای یا سقف متحرک استفاده کرد.
برای ایجاد نور و سایه متعادل، لوورهای ثابت یا متحرک گزینه مناسبی هستند. زاویه و فاصله تیغهها باید با جهت تابش خورشید هماهنگ شود.
سازه فضای باز باید با نمای ساختمان و طراحی محوطه هماهنگ باشد. پرگولاهای خطی با رنگهای طبیعی یا تیره برای معماری مدرن مناسباند. در فضاهای روستیک میتوان از فرمهای گرمتر، تیرهای نمایان و ترکیب سنگ و چوب استفاده کرد.
انتخاب رنگ ترمووود، شکل ستونها، نوع سقف و نورپردازی باید بخشی از طراحی کلی پروژه باشد، نه تصمیمی جداگانه در مرحله اجرا.اگر در ساختمان از نمای ترمووود استفاده شده باشد، هماهنگکردن رنگ، جهت نصب پروفیلها و فرم سازه فضای باز میتواند یکپارچگی بیشتری در طراحی ایجاد کند.
بودجه پروژه فقط شامل خرید ترمووود نیست. زیرسازی، سقف، اتصالات، رنگ، حمل، نصب، نورپردازی و تجهیزات جانبی نیز باید محاسبه شوند.
همچنین بهتر است هزینه نگهداری دورهای در نظر گرفته شود. استفاده از متریال ارزان و اتصالات ضعیف ممکن است هزینه اولیه را کاهش دهد، اما در آینده موجب تعمیرات بیشتر شود.
بخشی از دوام سازه به کیفیت ترمووود وابسته است، اما زیرسازی نقش مهمتری در ایمنی و ماندگاری کلی پروژه دارد. اگر زیرسازی تراز، مقاوم و اصولی نباشد، چوب بهمرور لق میشود یا تغییر شکل میدهد.
زیرسازی فلزی معمولاً استحکام بالایی دارد و برای سازههای بزرگ مناسب است. فلز مورد استفاده باید در برابر رطوبت و خوردگی محافظت شود. رنگ ضدزنگ، گالوانیزهبودن و عایقکردن نقاط تماس از موارد مهم در این نوع زیرسازی است.
زیرسازی چوبی ظاهر طبیعیتری دارد، اما باید از چوب مناسب و مقاوم استفاده شود. تماس مستقیم زیرسازی چوبی با خاک یا سطح دائماً مرطوب میتواند عمر سازه را کاهش دهد.
در بسیاری از پروژهها از اسکلت فلزی بهعنوان سازه اصلی و ترمووود بهعنوان پوشش نهایی استفاده میشود. این ترکیب میتواند استحکام فلز را با زیبایی چوب همراه کند.
ترمووود نباید مستقیماً روی خاک یا محلی که آب در آن جمع میشود نصب شود. ایجاد فاصله مناسب از سطح زمین و پیشبینی مسیر خروج آب، از ماندگاری رطوبت زیر چوب جلوگیری میکند.
در کفسازی نیز باید فاصله لازم بین پروفیلها رعایت شود تا آب تخلیه و هوا در زیر دکینگ جریان پیدا کند.
پیچ استیل یا اتصالات مقاوم در برابر خوردگی برای فضای بیرونی مناسبتر هستند. پیچ نامرغوب ممکن است زنگ بزند و لکههای تیره روی سطح چوب ایجاد کند.
محل پیچها، فاصله آنها از لبه چوب و شیوه سوراخکاری نیز اهمیت دارد. نصب غیرحرفهای میتواند باعث ترکخوردگی پروفیل یا کاهش استحکام اتصال شود.
نوع سقف باید براساس میزان سایه، بارندگی، نور طبیعی و سبک طراحی انتخاب شود.
سقف مشبک برای پرگولاهای مدرن و فضاهایی مناسب است که هدف اصلی آنها ایجاد سایه نسبی است. این سقف اجازه عبور نور و هوا را میدهد، اما مانع کامل ورود باران نمیشود.
پلیکربنات وزن کمی دارد و میتواند نور را از خود عبور دهد. کیفیت ورق، ضخامت، مقاومت در برابر اشعه فرابنفش و نحوه آببندی آن باید بررسی شود.
برای جلوگیری از ایجاد صدای زیاد هنگام بارندگی یا تغییر رنگ زودهنگام، انتخاب محصول استاندارد اهمیت دارد.
شیشه سکوریت ظاهر مدرن و شفاف ایجاد میکند. این گزینه برای تراس و پرگولاهای متصل به ساختمان مناسب است، اما وزن، شیب، نظافت و ایمنی آن باید در طراحی لحاظ شود.
سقف پارچهای امکان کنترل میزان سایه را فراهم میکند. مدلهای جمعشونده را میتوان در زمان نیاز باز یا بسته کرد.
کیفیت پارچه، مقاومت در برابر آفتاب، باد و بارندگی و همچنین عملکرد یراقآلات در طول زمان اهمیت زیادی دارد.
لوورهای ثابت گزینهای ساده برای کنترل نور هستند. در مدلهای متحرک، زاویه تیغهها تغییر میکند و کاربر میتواند میزان نور و تهویه را تنظیم کند.
سیستم متحرک هزینه و پیچیدگی بیشتری دارد، اما انعطاف بالاتری در استفاده از فضای باز ایجاد میکند.
ترمووود در صورت قرار گرفتن طولانیمدت در برابر نور خورشید ممکن است بهتدریج به رنگ خاکستری یا نقرهای تغییر کند. این تغییر بیشتر ظاهری است، اما ممکن است با سلیقه همه افراد هماهنگ نباشد.
برای حفظ رنگ طبیعی چوب میتوان از روغنها و پوششهای مخصوص فضای بیرونی استفاده کرد. پوشش انتخابشده باید قابلیت تنفس داشته باشد و برای ترمووود مناسب باشد.
رنگکردن ترمووود همیشه به معنای افزایش استحکام سازه نیست، اما به حفظ ظاهر، کاهش تغییر رنگ و محافظت سطح در برابر تابش خورشید کمک میکند.
استفاده از رنگ نامناسب یا پوشش ضخیم میتواند باعث پوستهشدن یا ایجاد ظاهر غیرطبیعی شود. به همین دلیل بهتر است از محصولات مخصوص چوب فضای باز استفاده شود.
زمان تجدید پوشش به شدت تابش آفتاب، میزان بارندگی، جهت قرارگیری سازه، کیفیت رنگ و شرایط اقلیمی بستگی دارد.
سطوحی که بیشتر در معرض آفتاب و باران قرار دارند، معمولاً زودتر به بازبینی نیاز پیدا میکنند. بررسی سالانه سطح چوب میتواند زمان مناسب برای نظافت یا تجدید پوشش را مشخص کند.
محل نصب تأثیر مستقیمی بر نوع طراحی و جزئیات فنی دارد.
در حیاط باید مسیر رفتوآمد، فاصله از ساختمان و تأثیر سازه بر نور پنجرهها بررسی شود. پرگولای متصل به دیوار برای حیاطهای کوچک مناسب است، درحالیکه آلاچیق مستقل به فضای بیشتری نیاز دارد.
در باغ و ویلا امکان اجرای آلاچیق بزرگتر و مجهزتر وجود دارد. میتوان فضای باربیکیو، آشپزخانه فضای باز، میز غذاخوری و نورپردازی محوطه را در طراحی پیشبینی کرد.
دسترسی به آب و برق نیز بهتر است پیش از اجرا مشخص شود تا کابلکشی یا لولهکشی به شکل اصولی و پنهان انجام گیرد.
در روفگاردن، وزن سازه، بار باد و ظرفیت باربری بام اهمیت زیادی دارد. اتصال سازه نباید به عایقبندی بام آسیب بزند.
بهتر است طراحی پرگولا در روفگاردن توسط فرد متخصص انجام شود تا وزن زیرسازی، نوع مهار و محل ستونها بهدرستی تعیین شود.
پرگولاهای متصل به ساختمان برای تراس مناسباند و میتوانند بدون اشغال فضای زیاد، سایه ایجاد کنند. ارتفاع و زاویه سقف باید به شکلی باشد که مانع نورگیری داخل ساختمان نشود.
در فضای کنار استخر باید از اتصالات مقاوم در برابر رطوبت استفاده شود. کفپوش نیز باید زهکشی مناسب داشته باشد و در زمان خیسشدن، خطر لغزش را کاهش دهد. در بخش کف نیز استفاده از تایل ترموود میتواند اجرای سریعتر، ظاهر منظم و امکان تعویض سادهتر قطعات آسیبدیده را فراهم کند.
فاصله سازه از لبه استخر و محل قرارگیری تجهیزات برقی نیز باید براساس اصول ایمنی تعیین شود.
قیمت نهایی به مجموعهای از عوامل بستگی دارد و نمیتوان برای همه پروژهها عدد یکسانی اعلام کرد.
مهمترین عوامل مؤثر بر هزینه عبارتاند از:
• ابعاد و ارتفاع سازه
• نوع و مقدار ترمووود
• گونه چوب و کلاس حرارتی
• نوع زیرسازی فلزی یا چوبی
• مدل و پوشش سقف
• تعداد ستونها و تیرها
• پیچیدگی طراحی
• نورپردازی و تجهیزات جانبی
• رنگ و پوشش محافظ
• هزینه حمل و نصب
• میزان دسترسی به محل پروژه
دو سازه با مساحت یکسان ممکن است قیمت متفاوتی داشته باشند. یک پرگولای ساده با سقف مشبک و چهار ستون با سازهای مجهز به سقف متحرک، نورپردازی و لوور قابل تنظیم قابل مقایسه نیست.
ارتفاع سازه، حجم پروفیل مصرفی، نوع اتصالات و وضعیت محل نصب نیز بر هزینه اثر میگذارند. بنابراین قیمت دقیق باید بعد از بازدید، اندازهگیری و تهیه طرح اولیه مشخص شود.
برخی اشتباهات میتوانند عمر سازه را کاهش دهند یا هزینههای اضافی ایجاد کنند.
تصاویر اینترنتی همیشه با شرایط پروژه شما هماهنگ نیستند. طراحی باید براساس ابعاد، اقلیم و کاربری انجام شود.
چوب ترکخورده، تابدار یا محصولی که فرآوری حرارتی مناسبی نداشته باشد، گزینه قابل اعتمادی برای فضای باز نیست.
استفاده از یک جزئیات اجرایی ثابت در مناطق خشک، مرطوب، پرباد و پربرف میتواند مشکلساز شود.
زیرسازی نامناسب موجب لقشدن پروفیلها، تغییر شکل سازه و کاهش ایمنی میشود.
پیچهای معمولی ممکن است در فضای باز زنگ بزنند و سطح ترمووود را لکهدار کنند.
آب نباید روی سقف یا اطراف پایههای سازه باقی بماند. مسیر هدایت آب باید از مرحله طراحی مشخص شود.
در سازههای بزرگ، روفگاردنها یا مناطق پرباد، اجرای بدون محاسبه میتواند خطر ایمنی ایجاد کند.
ترمووود به نگهداری پیچیده نیاز ندارد، اما بیتوجهی کامل به نظافت، اتصالات و پوشش سطحی میتواند ظاهر آن را تحت تأثیر قرار دهد.
اجرای اصولی معمولاً با بازدید و اندازهگیری محل آغاز میشود. در این مرحله، ابعاد، شرایط زمین، دسترسی، جهت تابش و محدودیتهای فنی بررسی میشوند.
پس از آن، نوع کاربری، سبک طراحی و بودجه مشخص میشود. تهیه مدل سهبعدی کمک میکند کارفرما پیش از اجرا، فرم کلی سازه و ارتباط آن با محیط را مشاهده کند.
در مرحله بعد، نوع ترمووود، پروفیلها، زیرسازی، سقف، رنگ و اتصالات انتخاب میشوند. سپس نقشه اجرایی، متره و برآورد تهیه خواهد شد.
پس از تأیید طرح، ساخت یا آمادهسازی قطعات آغاز میشود. نصب زیرسازی، اجرای پروفیلهای ترمووود، سقف، نورپردازی و پوشش نهایی باید تحت کنترل کیفیت انجام شود.
در پایان پروژه نیز تراز بودن سازه، استحکام اتصالات، شیب سقف، تخلیه آب و کیفیت سطح چوب بررسی میشود.
پیش از سفارش، به پرسشهای زیر پاسخ دهید:
• سازه برای نشستن است یا فقط سایهاندازی؟
• فضای موردنظر چه ابعادی دارد؟
• میزان بارندگی، رطوبت و تابش آفتاب منطقه چقدر است؟
• آلاچیق با نیاز شما هماهنگتر است یا پرگولا؟
• سقف کامل میخواهید یا مشبک؟
• چه نوع ترمووودی قرار است استفاده شود؟
• زیرسازی فلزی است یا چوبی؟
• آب باران چگونه تخلیه میشود؟
• اتصالات سازه از چه جنسی هستند؟
• آیا وزن و بار سازه محاسبه شده است؟
• نگهداری دورهای چگونه انجام میشود؟
• آیا طراحی سهبعدی و نقشه اجرایی ارائه میشود؟
• مجری چه ضمانتی برای متریال و نصب ارائه میدهد؟
آلاچیق ترمووود برای افرادی مناسب است که به فضای نشیمن مستقل، سایه بیشتر و محافظت بهتر در برابر شرایط جوی نیاز دارند. این سازه در باغ، حیاط بزرگ و محوطه ویلا کاربرد بیشتری دارد.
پرگولای ترمووود انتخاب مناسبی برای تراس، روفگاردن، کنار استخر و فضاهای کوچکتر است. این سازه ظاهر سبکتر و مدرنتری دارد و برای ایجاد سایه نسبی و زیباسازی محوطه استفاده میشود.
در هر دو حالت، کیفیت نتیجه فقط به ظاهر ترمووود وابسته نیست. نوع چوب، کلاس فرآوری، زیرسازی، اتصالات، طراحی سقف، زهکشی و مهارت مجری، عوامل اصلی تعیینکننده دوام سازه هستند.
با بررسی دقیق نیازها و شرایط محل اجرا میتوان سازهای انتخاب کرد که علاوه بر زیبایی، در طول زمان نیز عملکرد قابل قبولی داشته باشد.
برای انتخاب نوع چوب، پروفیل مناسب و جزئیات اجرایی میتوان پیش از سفارش از مشاوره تخصصی مجموعه گرماچوب استفاده کرد تا متریال براساس شرایط اقلیمی و نوع سازه انتخاب شود.
انتخاب به نوع استفاده بستگی دارد. آلاچیق برای ایجاد فضای نشیمن و پوشش بیشتر مناسب است، اما پرگولا بیشتر برای سایه نسبی، زیباسازی و حفظ باز بودن محوطه استفاده میشود.
دوام ترمووود به کیفیت فرآوری، نوع چوب، شرایط اقلیمی، زیرسازی، اتصالات و نگهداری دورهای وابسته است. اجرای اصولی میتواند عمر مفید سازه را به میزان قابلتوجهی افزایش دهد.
خود ترمووود برای کاربرد بیرونی مناسب است، اما سقف مشبک پرگولا مانع کامل ورود باران نمیشود. برای پوشش بیشتر باید از شیشه، پلیکربنات، پارچه یا سقف متحرک استفاده شود.
ترمووود کلاس Thermo-D معمولاً برای کاربرد بیرونی مناسبتر است. بااینحال، گردش هوا، زهکشی، فاصله از سطح زمین و استفاده از اتصالات ضدزنگ نیز اهمیت زیادی دارند.
بله. تمیزکردن سطح، بررسی پیچها و اتصالات و تجدید پوشش محافظ در زمان مناسب به حفظ ظاهر و دوام سازه کمک میکند.
هر دو قابل استفاده هستند. زیرسازی فلزی معمولاً استحکام بیشتری دارد، اما باید در برابر خوردگی محافظت شود. زیرسازی چوبی ظاهر طبیعیتری ایجاد میکند، اما انتخاب نوع چوب و جلوگیری از تماس آن با رطوبت اهمیت دارد.
ابعاد سازه، نوع ترمووود، زیرسازی، مدل سقف، تعداد ستونها، طراحی، رنگ، نورپردازی، حمل و شرایط نصب، مهمترین عوامل تعیینکننده هزینه هستند.
بله، اما وزن سازه، مقاومت در برابر باد، بار مجاز بام، نحوه اتصال و سلامت عایقبندی باید پیش از اجرا بررسی شود.
بله. سقف پارچهای جمعشونده یا لوور متحرک را میتوان متناسب با طراحی و ابعاد سازه اجرا کرد.
اگر به فضای نشیمن و پوشش بیشتر نیاز دارید، آلاچیق مناسبتر است. برای ایجاد سایه سبک و حفظ فضای باز اطراف استخر، پرگولا انتخاب بهتری خواهد بود.
جهت پاسخگویی به شکایات احتمالی اقدام به راه اندازی واحد "صدای مشتری" نموده ایم.
تعداد نظرات : 0